کتاب قایق مهتابی

در بخشی از کتاب آمده است:
قایق مهتابی که توی برگ بید نشسته بود، آهسته به این طرف و آن طرف رودخانه می‌رفت.
بعد به تکه‌سنگی خورد. ایستاد… کِرمی که روی سنگ نشسته بود، قایق مهتابی را دید که برق می‌زد.
خوش‌حال شد، رفت توی آن نشست و گفت: «من هم سواری!»
قایق مهتابی خندید و آهسته، طوری که فقط خودش شنید، گفت: «تو هم سواری!»…